توی خاموشیه کوچه.می زدم دردامو درمون

زندگی واسم یه کابوس.واسه من رنج وعذاب بود

حسرت یه قلب ساده.این بود درد من حیرون

زندگی تلخیه راه بود.زندگی همش غرور بود

قاتل قلبای عاشق.بود فراق از بوی بارون

منه تنها.منه خسته.منه از همه گسسته

منه بی بال واسه پرواز.منه مونده تو بیابون

شدم آرزوی قلبی.ساده تر از من پنهون

بعد برگ ریزون پاییز.بعد گریه های ناودون

حالا از غم ها بریدم.حالا زندگی یه خواب نیست

دیگه دنیا بم نمی گه.نیمه جون از اینجا بیرون

باهات مي مونم

می دونی که لحظه لحظه عمرم با یاد تو سپری میشه

می دونی که تمام زندگیمی

می دونی که تو تمام آدما فقط تو محرم رازمی

می دونی که فقط تویی که تونستی به قلبم راه پیدا کنی

می دونی که گرمای وجود تو به زندگيم گرما داده

می دونی که تنها تویی که روشنی بخش آسمون دلمی

می دونی دوست دارم تا ابد .....؟

آره

تمام اینارو می دونی

حالا دوست داری بدونی من چی می دونم ؟؟؟

می دونم که مهربون ترینی

مي دونم كه بهتريني

می دونم که با محبت ترینی

می دونم که عزیزترینی

می دونم که با گذشت ترینی

می دونم که عاشق ترینی

می دونم که دوستم داری

می دونم که همیشه به یادمی

می دونم که درهای قلبتو بروی من باز کردی

می دونم که قلبت بهترین جا برای همه ي احساسات منه

می دونم که بعد من درای قلبتو بروی همه بستی

می دونم که تا ابد قلبت ماله منه

می دونم که تا آخر دنیا منو از آغوش خودت دور نمی کنی

می دونم که .........؟

حالا اگه گفتی  هر دوتامون چی می دونيم ؟

می دونیم که هیچوقت همو تنها نمی زاریم

می دونیم که اشتباهات همو می بخشیم

می دونیم که عاشقونه همو دوست داریم

می دونیم که تک ستاره آسمون عشق هم دیگه ایم

می دونیم که همیشه منتظریم

منتظر یه ديدار

یه بوسه داغ

یه آغوش گرم

یه عالمه آرامش

منتظر يه صدا

صدای تو ٬ صدای من ٬ صدای عشق

كه ميگي دوستت دارم ، منم ميگم من بيشتر

می دونیم که همیشه انتظار دیدارهمو میکشیم

دو تا دست لرزون

دستایی که انتظار همو میکشن

میخوان دست تو دست هم باشن

میخوان گرمای همو حس کنن

میخوان با هم باشن 

میخوان بگن که ما یکی هستیم

میخوان بگن که من و تو یعنی عشق

و 

عشق يعني زندگي

آن لحظه که اشک از چشمانم سرازير مي شود هوس يک کوچه تنها را ميکنم

قدم بزنم تا خيسِ خيس شوم، خيس تر از قطره هاي باران....خيس تر از آسمان،

خالي شوم.

 ميخوام اشكو بفهمم وقتي از چشمهام ميريزه تنهايي گر چه كشنده ست واسه من خيلي عزيزه

تو كتاب نوشته عاشق خيلي تنها خيلي خسته ست جاي بارون بهاري روي چترهاي شكسته

ست اما من ميگم يه عاشق همه دنيا رو داره همه چترها رو بايد بست وقتي آسمون ميباره

نون عشقو ميخورم منت نونوا ندارم سينه سوخته عاشقم با كسي دعوا ندارم

شکستم وقتی دیدم تویه جا ، داری واسه یه کسی شعر می خونی

شعرایی که من واست گفته بودم ، داری تقدیم یه لبخند می کنی 

تو منو شکستی با سنگ چشات ، چشایی که دیگه آینه ام نبود   

منوخط زدی بااون دستایی که، حالا تو دست یه عشق دیگه بود

شب وروزبه فکر اون لحظه بودم،که واست گل محبت می چیدم

اون موقع خودموبا یه دنیا عشق،توی چشمای دو رنگت می دیدم

دیگه حتی به کسی نگفته ام، که دوسش دارم زیاد یه عالمه      

چون می خواستم که بازم ببینمت ، یه نگاه که تنها التماسمه      

اگه توی آسمون ها، نیستم وتنها نشستم

اگه جاده ای ندارم،اگه کوچه هام خرابه

اگه دلخوشی ندارم،یافردا برام سرابه

می تونم پربزنم به،آسمون اما نخواستم

عابرجاده ها باشم،خوشی وفردا نخواستم

همه زندگیم یه دفتر،یه دفتر چه ی قشنگه

خاطراتی ازیه عشق و،پردست خط ورنگه

زندگیم توی نگاهش، زندگی داشته نمرده

همه ی دلخوشی هامو،به دل دفتر سپرده

جنس این دفترزیبا،همش از نیش وکنایست

اما واسه ی دل من،شکل بهترین ترانست

همه معنای نوشتش،همه اصل خاطراتش

آخردفترنوشته،عشقتو نداشتی دوستش

 قلب ديگه نميشه درش اورد اگرم بخواي درش

 بياري بايد اونو بشکني.

دلم شکسته بود ولی کنارتومونده بودم 

تموم حرفای تورو از جون ودل خونده بودم

کاشکی توی قلب توهم جایی واسه عاشقی بود

مثل سکوت عاشقا دنیایی ازسادگی بود

وقتی که اشکای منومی دیدی ومی خندیدی

بازم دوست داشتم ولی هیچ وقت اینونفهمیدی

سادگی منودیگه تواین دنیا هیچکی نداشت

اما بازم نگاه تو رنگی از عاشقی نداشت

هرکدوم ازاشکای من به تنهایی یه قصه بود

قصه ایی از عشق ووفا که تودلم نشسته بود

دنیایی که برای توی دلم ساخته بودم

نشون می داد که من چقدر عاشق ودلباخته بودم

به یاد اون روزهایی که غصه وغم جایی نبود

خواستم بگم دوست دارم راهی دیگه باقی نموند

جلسه ی محاکمه ی عشق بود و عقل که قاضی این جلسه بود,عشق را محکوم به تبعید به دورترین نقطه ی مغز یعنی فراموشی کرد.قلب نقاضای عفو عشق را داشت ولی همه ی اعضا با او مخالف بودند.قلب شروع کرد به طرفداری از عشق:آهای چشم مگر تو نبودی که هر روز آرزوی دیدن او را داشتی؟ای گوش مگر تو نبودی که در آرزوی شنیدن صدایش بودی؟وشما پاها که هر روز آماده ی رفتن به سویش بودید,حالا چرا اینچنین با اومخالفید؟ همه ی اعضا رو برگرداندند وبه نشانه ی اعتراض جلسه را ترک کردند تنها عقل و قلب در جلسه ماندند.عقل گفت:دیدی ای قلب؟همه از عشق بیزارند.ولی من متحیرم با اینکه عشق از همه بیشتر تو را ازرده چرا هنوز از او حمایت می کنی؟قلب نالید و گفت :من بدون عشق دیگر نخواهم بود وتنها تکه گوشتی هستم که هر ثانیه قبل را تکرار می کند وفقط با عشق می توانم یک قلب واقعی باشم ,پس من همیشه از عش حمایت می کنم.

  صدای تو،تودلش هوار کشید

صدای نبض سکوت تلخ تو

    یه باره میون خاطرش دوید

تک وتنها توی دیروز تو بود

 روزی که توی دلت خونه خرید

دزدیدی قلب اونوواسه خودت

  طوری که هیچکی صداشو نشنید

اما حالا دیگه اونو نمی خوای

 یاد اون از توی ذهن تو پرید

رفت ودیگه رو به اینجا برنگشت

 چشماشو بست دیگه فردا رو ندید

خیلی وقته که می خوام بهت بگم ،داره می سوزه تنم ازداغ تب

دل من آخه چی کارت کرده، که نمی خوای حتی بهش سر بزنی 

نمی خوای بگی چراپشت دری،امّاحتی نمی خوای دربزنی 

چراخیلی وقته چیزی نمی گی،چراآخه حرفات بوی غم داره  

چراچشماتو بهم نمی دوزی،یاچرا نگاهت رنگ نم داره   

تو می خوای خودم بگم ولی چرا،نمی خوای منم صداتو بشنوم

نمی خوای بگی که حتی لحظه ای ،نتونم اززندگی دل بکنم 

تو می خوای بگی از اول عشق نبود،عاشقی برات معنایی نداشت 

تومی خوای بگی که عاشق نبودی،عاشقی برات فردایی نداشت 

اما من می خوام بگم که بعد تو،حتی یک لحظه تحمل ندارم         

تو نمی خوای اما من می خوام باشی،دلمو دادم دیگه بر نمی دارم

قسم به اون چشمات منو، از توی رویاهات نرون

ازت تو خواب حرف می زنم،برای تو شعرمی خونم

فقط تویی کلام من،واسم شدی ورد زبون

ازهرطرف بدبختی وناله میاد تو زندگیم

از غصه ها جدام بکن،غم تودلم شده روون

تو رفتی ازدیارما ، اما نه از شهر دلم

بدون تو تنها شدم ، فصل دلم شده خزون

منو گذاشتی بی خودت ، اما دلم بی تو نموند

داشتن عشق تو برام، اومد باهات تا بی کرون

از عشق تو دلم می خواد ، داد بزنم بهت بگم